በጥልቁ የታሰሩት ኃይሎች መገኛ፣ በዓለም ፍጻሜ የሚገለጡት አራዊትና መናፍስት ማከማቻ

ይህን የጥልቁን ዓለምና በምድር በታች ኤርታሌ ያሉትን እሳታውያን ፍጥረታት ምስጢር፣ ስማቸውን እንዲሁም በዓለም ፍጻሜ ከዚህ የእሳት ባሕርና ከምድር በታች ካሉ ዓለማት የሚወጡትን ፍጥረታት ምስጢር በመንፈሳዊና በምስጢራዊ ትርጓሜያቸው በዝርዝር እገልጻለሁ።

ይህ በምስሉ ላይ የሚታየው የሚፈላ እሳተ ገሞራ (Lava Lake) በምድራዊ ሳይንስ የቀለጠ ባስልትና ማግማ ቢሆንም፣ በኢትዮጵያ ጥንታውያን የብሉይና የሐዲስ ኪዳን መጻሕፍት፣ በሄኖክ ምስጢራት፣ በአክሲማሮስ እንዲሁም በቅዱሳት መጻሕፍት ትርጓሜ መሠረት "አንቀጸ ገሃነም" (የገሃነም በር) ወይም የጥልቁ ዓለም (Abyss / ቀላይ) አካላዊ መገለጫ ተደርጎ ይወሰዳል። ምድር በውስጧ የያዘቻቸው እሳታውያንና ጨለማውያን ኃይሎች በዓለም ፍጻሜ ጊዜ የሚለቀቁ ሲሆን፣ የእነዚህ ፍጥረታት ስም፣ ተግባርና መንፈሳዊ ምስጢር በጠየቃችሁኝ መሠረት እንደሚከተለው እተነትንላችኋለው፦

ምዕራፍ ፩፦ በጥልቁ እሳት ውስጥ የታሰሩና በዓለም ፍጻሜ የሚወጡ ፍጥረታት ስም

በመጽሐፈ ሄኖክና በዮሐንስ ራእይ መሠረት፣ በምድር ጥልቀት ውስጥ፣ በእሳቱና በጨለማው ግርዶሽ ሥር የታሰሩ ታላላቅ መናፍስትና ፍጥረታት አሉ። እነዚህ ፍጥረታት የዓለም ፍጻሜ ሲቃረብና ሰባተኛው መልአክ ጥሩምባ ሲነፋ ከጥልቁ ይወጣሉ።

፩. አዛዝኤል (Azazel / አስቴራኤል)

መገኛና ሁኔታው፦ በመጽሐፈ ሄኖክ ምዕራፍ ፲ ቁጥር ፬-፮ መሠረት፣ እግዚአብሔር መልአኩን ሩፋኤልን እንዲህ አዞታል፦ "አዛዝኤልን እጆቹንና እግሮቹን እሰረው፣ በዱዳኤልም ባለው በጨለማ ውስጥ ጣለው፤ ስለታምና ሻካራ ድንጋዮችንም ከበታቹ አንጥፍበት፣ እስከ ዘላለምም እዚያ እንዲኖር ጨለማውን አልብሰህ ፊቱን ሸፍነው።"

በዓለም ፍጻሜ መውጣቱ፦ በዓለም ፍጻሜ ታላቁ የፍርድ ቀን ሲቃረብ፣ አዛዝኤል ከታሰረበት የከርሰ ምድር እሳትና ጨለማ ውስጥ ይወጣል። እርሱ የምድርን መርዛማ የብረት ጥበብ፣ የጦር መሣሪያ ሥራና የክፋት ሁሉ ምንጭ የገለጠ በመሆኑ፣ በመጨረሻው ዘመን የሰዎችን ልብ ለታላቅ እልቂትና ጦርነት ያነሳሳል።

የመንፈስ ትርጉሙ፦ አዛዝኤል በመንፈስ ሲተረጎም "ያልተገራ ምኞት" (Unbridled Desire) እና "ቁጣ" ነው። እንደ እሳተ ገሞራ በሰው ልብ ውስጥ የሚፈላና በመጨረሻ ምድርን የሚያጠፋ የክፋትና የኩራት ነበልባል ተምሳሌት ነው።

፪. ሴምያዛ (Semyaza)

መገኛና ሁኔታው፦ የወደቁት መላእክት (ትጉሃን) አለቃ የነበረውና በምድር ጥልቀት ውስጥ፣ በእሳት ሰንሰለት ታስሮ የሚገኝ ፍጡር ነው።

በዓለም ፍጻሜ መውጣቱ፦ ከምድር በታች ካለው ጨለማና እሳት ሰንሰለቱ ተፈቶ በመጨረሻው ዘመን ሰዎችን ወደ ፍጹም ክህደትና መለኮታዊ ሥርዓትን ወደ መቃወም ይመራቸዋል።

የመንፈስ ትርጉሙ፦ ሴምያዛ በመንፈስ ሲተረጎም "የሐሰት ጥበብ" (False Wisdom) ወይም "የእውቀት ትዕቢት" ነው። ሰብአዊ ፍጡር መለኮታዊ ረድኤትን ትቶ በገዛ ራሱ እውቀትና ምድራዊ ኃይል ብቻ ለመኖር የሚፈልገውን የመጨረሻውን ዘመን ዓመፅ ያሳያል።

፫. ሌዋታን (Leviathan)

መገኛና ሁኔታው፦ በጥልቁ ባሕርና በምድር በታች ባለው በሚፈላው የእሳት ውቅያኖስ ውስጥ የሚኖር ታላቅ የባሕር ዘንዶ (Dragon of the Deep) ነው።

በዓለም ፍጻሜ መውጣቱ፦ በመጽሐፈ ሄኖክ ፷፥፯-፱ መሠረት፣ በታላቁ የፍርድ ቀን ሌዋታን ከውኃውና ከምድር በታች ካለው ጥልቀት ይወጣል። ከብሄሞት ጋር በመሆን ምድርን ያናውጣሉ።

የመንፈስ ትርጉሙ፦ ሌዋታን በመንፈስ ሲተረጎም "የዓለም ሥርዓት ሉዓላዊ ክፋት" (Systemic Evil) ነው። ሰዎችን በጥላቻ፣ በስግብግብነትና በንዋይ ፍቅር አውሮ የሚገዛውና በመጨረሻው ዘመን የሚገለጠው የታላቁ ዘንዶ ሥጋዊ አሠራር መገለጫ ነው።

፬. ብሄሞት (Behemoth)

መገኛና ሁኔታው፦ በምስራቅ በኩል ባለው በዱንዳይን ምድረ በዳ፣ በምድር ጥልቀት ውስጥ የሚኖር እሳታማና ኃይለኛ የየብስ አውሬ ነው።

በዓለም ፍጻሜ መውጣቱ፦ ከሌዋታን ጋር በመሆን በመጨረሻው ሰዓት በጥልቁ ኃይል ተፈቶ ይወጣል።

የመንፈስ ትርጉሙ፦ ብሄሞት በመንፈስ ሲተረጎም "ሥጋዊ መሻትና የእንስሳዊ ባሕርይ የበላይነት" (Carnality and Materialism) ነው። ሰው በመንፈሳዊ ማንነቱ ሞቶ ለሥጋዊ ደስታና ለምድራዊ ምቾት ብቻ የሚገዛበትን የመጨረሻውን ዘመን ውድቀት ያመለክታል።

፭. አባትዶን / አጶልዮን (Abaddon / Apollyon)

መገኛና ሁኔታው፦ በዮሐንስ ራእይ ምዕራፍ ፱ ላይ የተጠቀሰው የጥልቁ ጉድጓድ (Bottomless Pit) መልአክ ወይም ገዢ ነው።

በዓለም ፍጻሜ መውጣቱ፦ አምስተኛው መልአክ ጥሩምባ በነፋ ጊዜ፣ የጥልቁ ጉድጓድ በር ይከፈታል። ከጉድጓዱም እንደ ታላቅ እቶን እሳት ያለ ጢስ ይወጣል፤ ፀሐይና አየርም በጥልቁ ጢስ ይጨልማሉ። ከዚያ ጢስ ውስጥ ሰዎችን አምስት ወር የሚቀጠቅጡ አንበጣዎች ይወጣሉ። የእነዚህም ንጉሥ ስሙ በዕብራይስጥ "አባትዶን" በግሪክም "አጶልዮን" (አጥፊ) ይባላል።

የመንፈስ ትርጉሙ፦ አባትዶን በመንፈስ ሲተረጎም "የውስጥ ባዶነትና የስነ-ልቦና ስብራት" (Despair and Destruction) ነው። በመጨረሻው ዘመን በሰው ልጆች ላይ የሚወርደውና ሰላምን የሚነሳው፣ ሰዎችን ለሞት የሚዳርገው የጭንቀትና የጥፋት መንፈስ ምሳሌ ነው።

ምዕራፍ ፪፦ በዓለም ፍጻሜ ከጥልቁ የሚወጡ ፍጥረታት መልክና ባህርያት

ከዚህ ከሚፈላው እሳትና ከምድር ጥልቀት የሚወጡት ፍጥረታት ምድራዊ አካል ሳይሆን ረቂቅና መርዛማ አካል ያላቸው ናቸው። በዮሐንስ ራእይ ላይ እንደተገለጸው፦

እሳታውያን አንበጣዎች፦

መልካቸው፦ ለመዋጋት እንደ ተዘጋጁ ፈረሶች ናቸው፤ በራሳቸውም ላይ ወርቅ የሚመስሉ አክሊሎች አሉአቸው፥ ፊታቸውም እንደ ሰው ፊት ነው። የሴቶችን ጠጉር የሚመስል ጠጉር ነበራቸው፥ ጥርሳቸውም እንደ አንበሳ ጥርስ ነበረ። የብረት ጥሩር የሚመስል ጥሩር ነበራቸው።

ባህርያቸው፦ ሰዎችን ለመግደል ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ማኅተም በግንባራቸው ላይ የሌለባቸውን ሰዎች ብቻ ለአምስት ወራት በጥላቻና በሥቃይ እንዲያሰቃዩ ሥልጣን ይሰጣቸዋል። ውጋታቸውም ጊንጥ ሰውን ነድፎ እንደሚአሠቃየው ዓይነት ነው።

ከባሕርና ከምድር የሚወጡት ሁለቱ አራዊት ፦

የመጀመሪያው አውሬ፦ ከአሸዋና ከባሕር ጥልቀት (ከሌዋታን መንፈስ) የሚወጣ ሲሆን፥ አሥር ቀንዶችና ሰባት ራሶች ነበሩት።

ሁለተኛው አውሬ፦ ከምድር ጥልቀት (ከብሄሞት መንፈስ) የሚወጣ ሲሆን፥ የበግ ቀንድ የሚመስሉ ሁለት ቀንዶች ነበሩት፤ እንደ ዘንዶም ይናገር ነበር።

ምዕራፍ ፫፦ የመንፈሳዊ ትርጓሜያቸውና በሰው ልጅ ሕይወት የሚሰሙት ድምፆች

ይህ እሳተ ገሞራ (የሚፈላው ማግማ) በመንፈሳዊ መነጽር ሲተረጎም የሚከተሉትን ጥንታውያን ምስጢራት ይገልጻል፦

፩. "የፍትወትና የቁጣ መፍላት"

የሚፈላው እሳት በሰው ኅሊና ውስጥ የሚቀጣጠለውን የክፋት፣ የቂምና የፍትወት እሳት ያሳያል። እሳተ ገሞራው በምድር ላይ ፈንድቶ እንደሚፈስ፣ በሰው ልብ ውስጥ የተደበቀውና ያልበረደው ቁጣና ጥላቻ ሲፈነዳ በዙሪያው ያለውን መንፈሳዊ ሕይወት በሙሉ ያቃጥላል።

፪. "የማይጠፋው የሕሊና ጩኸት"

ከጥልቁ እሳት የሚሰማው ድምፅ በመንፈስ ሲተረጎም "ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት" ነው። ይህ ድምፅ ፍቅረ እግዚአብሔር የራቃቸውና በምድራዊ ፍላጎት የታሰሩ ነፍሳት የሚጮኹበት፣ የጸጸትና የእረፍት ማጣት ድምፅ ነው።